Ljubljana & Sölden

Hallo!

Deze post (de 11e alweer!) zal waarschijnlijk de laatste zijn! We staan nu met de bus op de camperplaats in Groningen, en zullen de komende maand in Nederland zijn. Het reizen met de bus zoals we de afgelopen 10 maanden gedaan hebben is voorlopig even voorbij, maar we hebben natuurlijk al weer nieuwe plannen! Daarover lees je meer onderaan deze post, eerst nog het laatste stukje van onze reis.

Na onze laatste wwoofplek hebben we nog een weekje voor we in Sölden, Oostenrijk moeten zijn. We kunnen er weer een reisweek van maken zoals we voorheen deden, maar eigenlijk hebben we ook wel eens zin in wat anders. We besluiten om een paar dagen in Ljubljana te gaan staan, en daar te werken aan Paprika Patterns. We vinden een plek voor 10 euro per nacht op 15 minuten van het centrum. Ljubljana heeft een goedkoop en handig huurfietsen systeem waar we lid van worden zodat we de stad een beetje kunnen verkennen. Zo proberen we het bestaan van een digitale nomade uit: we slapen in de bus, en stappen ’s ochtends na het ontbijt op onze fietsjes op zoek naar plekken met wifi en stopcontacten. We proberen verschillende cafeetjes uit maar werken uiteindelijk op aanraden van Ra bij Hekovnik, een startup school in de kelder van de universiteit. Ze hebben er goede wifi, een espressomachine, warme lunch en koude biertjes voor als het werk er bijna op zit.

Ljubljana is een leuke stad en doet ons een beetje denken aan Groningen: niet te groot en voornamelijk gericht op jonge mensen. Na zoveel tijd op het platteland doorgebracht te hebben is het ook leuk om weer eens in een stad te zijn. De stad heeft natuurlijk het voordeel dat je alles bij de hand hebt zonder dat je er veel moeite voor hoeft te doen. Alles wat je nodig hebt wordt gemaakt en aangeboden door andere mensen, in tegenstelling tot het soort leven dat we op deze reis hebben meegemaakt. De stad heeft zo zijn voordelen, maar we voelen ons inmiddels toch meer aangetrokken tot het ‘zelfgemaakte’ leven. In deze week krijgen het voor elkaar om een 0.9 versie van de website te lanceren: nog niet alles staat erop maar het functioneert, en Lisa kan haar blog verhuizen. Precies op tijd, want we moeten weer verder als we op tijd in Sölden willen zijn om Stef’s familie te ontmoeten.

We rijden er twee dagen over, inclusief een spannende 18% afdaling over 900 meter. We komen veilig beneden maar wel met stinkende remmen (ondanks het remmen op de motor) en een verhoogde hartslag. We bellen nog even met de garage om even te checken of dat achteraf gezien wel een goed idee was, maar gelukkig blijkt onze bus dit te moeten kunnen. Weer wat geleerd! Stef’s familie komt de volgende dag ook aan, en het is leuk iedereen weer te zien. We bouwen een kampement met tentjes, twee bussen en drie honden. Het weer is niet fantastisch, maar we doen maandag toch een ‘inloop wandeling’ van een paar uur. De echte wandeling plannen we in de twee dagen dat er goed weer voorspeld wordt.

We starten op 1900 meter hoogte in Vent, het hoogst gelegen dorp van Oostenrijk. De eerste dag is het zwaarst, met een klim van 800 meter en tussendoor nog de klim en afdaling van de ‘Wilde Man’, 3023m hoog. Het is geen gemakkelijke klim, maar af en toe moet je toch even stilstaan om het uitzicht te bewonderen. Nadat we de Wilde Man hebben bedwongen zijn we pas net begonnen, en er wacht ons nog een flinke klim aan het eind van de dag. Het landschap is echter adembenemend: ruig en onverschillig ten opzichte van die paar mensen die zich er wagen. De Vernagthutte waar we zullen overnachten ligt op 2765 meter hoogte. We krijgen twee kamers met stapelbedden en de honden mogen erbij. Daar zijn we ’s avonds nog blij mee, maar de volgende dag heel wat minder. Wij zijn bekaf maar Spyke en Pip blijkbaar niet: ze houden ons de halve nacht wakker met hun gestoei.

Ondanks de onrustige nacht lopen we de volgende dag toch weer voor op schema. De tocht is minder zwaar en is voornamelijk afdalen. Het wordt langzaam weer groen om ons heen als we weer richting de bewoonde wereld lopen. De dagen erna regent het weer en kunnen we er nog net 1 wandeling uithalen. Gelukkig passen we met zijn zevenen net in de bus, dus we kunnen in ieder geval droog eten. Het is een gezellige week in een landschap dat prachtig is zelfs als het regent, dus we hebben niets te klagen! Op zondag nemen we afscheid van elkaar en rijden we in twee dagen naar Groningen. We denken er nog over om onze Duitse vrienden op te zoeken, maar daar hebben we eigenlijk geen energie voor.

Nu dus een weekje in Groningen om vrienden op te zoeken en de noodzakelijke dingen te doen: tandarts, huisarts, dierenarts, etc. Hierna zitten we nog 3-4 weken in Monster om verder te werken aan de website, en daarna gaan we weer richting Morvan. Hoewel we best graag nog verder zouden willen reizen hebben daar nu niet genoeg geld meer voor dus het voorlopige plan is om te overwinteren in de Morvan. Maar niet zomaar: we willen onze eigen yurt bouwen! Het nomadenbestaan is ons super goed bevallen, en voorlopig willen we ons nog niet vastleggen. Een yurt is, als hij eenmaal gebouwd is, binnen een dag op en af te breken. Het lijkt een tent, maar het voelt als een huis en hij zou geschikt moeten zijn voor Siberische winters, dus dan toch zeker voor de Franse. We hebben erg veel zin om ons eigen huisje te bouwen en voorlopig alleen even bezig te zijn met onze bedrijfjes.

Tot zover de avonturen van Joep de Zoeperd! Misschien gaan we wel weer iets van een blog of nieuwsbrief bijhouden over ons yurt-leven, maar dat is nog niet helemaal duidelijk. We hebben het in ieder geval erg leuk gevonden jullie reacties te ontvangen, en te zien dat zoveel mensen de posts en nieuwsbrieven lezen. Voorlopig kun je ons op Facebook nog wel vinden (ook als je zelf geen account hebt), en anders kun je natuurlijk gewoon mailen of langskomen 🙂

Tot een volgende keer!

groetjes, Lisa en Stef

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *